Czyste niebo rozciagalo sie nad brzegami Narwi. Wiosenne slonce rozpoczynalo swoja wedrówke znad horyzontu. Z glebi oczeretów i sitlisk wikliny slychac... > Lire la suite
Czyste niebo rozciagalo sie nad brzegami Narwi. Wiosenne slonce rozpoczynalo swoja wedrówke znad horyzontu. Z glebi oczeretów i sitlisk wikliny slychac bylo donosna ptasia wrzawe. Bekasy, chrusciele, czajki, cyranki i wiele innych latajacych stworzen gralo swój codzienny koncert. Z jednej z kep poderwalo sie stado dzikich kaczek, a ich oczom ukazala sie osadzona na watlej szyi ludzka glowa. Znaly dobrze jej wlasciciela. W okolicy mówili na niego Glupi Franek. A moze nie byl wcale taki glupi tylko nieszczesliwy?
Maria Konopnicka - urodzona w 1842, zmarla w 1910 roku, polska nowelistka, autorka utworów dla dzieci, tlumaczka, krytyczka i publicystka. Byla wielka spoleczniczka. W latach 80. XIX wieku nalezala do grupy kobiet opiekujacych sie wiezniami, byla takze czlonkinia Kobiecego Kola Oswiaty Ludowej i Czytelni Naukowej dla Kobiet.
Jest uznawana za jedna z najwybitniejszych polskich twórców literatury dla dzieci. W utworach dla najmlodszych budowala fikcyjne swiaty bliskie dzieciecej wyobrazni. Codzienna rzeczywistosc czesto mieszala z fantastyka i motywami basniowymi (np. "Na jagody", "O krasnoludkach i sierotce Marysi", "Szkolne przygody Pimpusia Sadelko").