W izbie robilo sie coraz ciemniej. Jesienny mrok wlewal sie do srodka. Bylo to w dzien zaduszek. Stara Mikolajka jak zwykle siedziala w kacie na niskim... > Lire la suite
W izbie robilo sie coraz ciemniej. Jesienny mrok wlewal sie do srodka. Bylo to w dzien zaduszek. Stara Mikolajka jak zwykle siedziala w kacie na niskim zydelku. Nie odrywala rak od pracy, obierajac wielkie kapusciane glaby. Zbieralo zimno, a ludzie z dworu przygotowywali sie do wyjscia na uroczystosci. Ale Mikolajka miala inne plany. W swoim zyciu doswiadczyla rytualów, przy których zaduszki wydaja sie niczym. Zaczyna opowiadac mrozaca krew w zylach historie o wolynskich obchodach Dziadów.
Maria Konopnicka - urodzona w 1842, zmarla w 1910 roku, polska nowelistka, autorka utworów dla dzieci, tlumaczka, krytyczka i publicystka. Byla wielka spoleczniczka. W latach 80. XIX wieku nalezala do grupy kobiet opiekujacych sie wiezniami, byla takze czlonkinia Kobiecego Kola Oswiaty Ludowej i Czytelni Naukowej dla Kobiet.
Jest uznawana za jedna z najwybitniejszych polskich twórców literatury dla dzieci. W utworach dla najmlodszych budowala fikcyjne swiaty bliskie dzieciecej wyobrazni. Codzienna rzeczywistosc czesto mieszala z fantastyka i motywami basniowymi (np. "Na jagody", "O krasnoludkach i sierotce Marysi", "Szkolne przygody Pimpusia Sadelko").